Gastvrij Antwerpen, op weg naar een gastvrije gemeente

De campagne Gastvrije Gemeente is volop aan de gang. Het is bemoedigend om te zien hoeveel vrijwilligers en organisaties de handen in elkaar slaan om asielzoekers en vluchtelingen warm te onthalen in de eigen gemeente of stad. Zij dragen ertoe bij dat onze nieuwkomers zich thuis kunnen voelen in hun nieuwe land.

Nieuwkomers helpen bij de inburgering en integratie is een belangrijke taak van de overheid, opdat zij hun nieuwe thuisland beter leren kennen en volop kunnen participeren aan de samenleving. Vlaanderen en Brussel bieden zo bijvoorbeeld een inburgeringsprogramma aan, in Wallonië bestaat dit vooralsnog niet.

Hoewel deze maatregelen van de overheid waardevol en nodig zijn, zijn de initiatieven die lokaal ontstaan (bij organisaties en vrijwilligers zelf), dit nog meer. Hiermee bedoel ik niet dat zij deze taak volledig moeten overnemen van de overheid, de overheid moet immers ook haar verantwoordelijkheid nemen. Maar de beste manier om in te burgeren, is door in te burgeren.

Daarom zijn de lokale initiatieven van verenigingen en vrijwilligers – en de campagne van Gastvrije Gemeente – zo waardevol. Zij brengen nieuwkomers in contact met de lokale bevolking en brengen zo waarden en gebruiken van onze samenleving bij. Dit word je immers niet eigen door er alleen over te lezen of onderwezen te worden, wel door dit te beleven.

Eigen ervaringen

Zelf heb ik twee jaar onderdak geboden aan Adel, een Syrische vluchteling, in het cohousing project waar ik samen woonde met acht jongeren. Na een jaar in België te zijn, sprak Adel Nederlands. Zowel door de inburgeringscursus, lessen Nederlands door Linguapolis, maar zeker ook door in zijn nieuwe thuis uitgedaagd te worden Nederlands te spreken. Ook op vlak van integratie heeft hij hier veel van opgestoken. Samenwonen met acht jongeren met verschillende opleidingen en jobs en divers in profielen (waaronder mijn partner met hetzelfde geslacht als ik, wat helemaal een nieuwe ervaring voor hem was) heeft hem veel geleerd, net omdat dit deel uitmaakte van zijn leefwereld.

Daar ligt het unieke en het waardevolle van de initiatieven die Gastvrij Antwerpen wil faciliteren: ze brengen onze samenleving binnen in de leefwereld van nieuwkomers. Een mooi initiatief dat ik hier even wil belichten, is het project Wereldspelers – Jeugdwerk zonder grenzen. Dit project is ontstaan vanuit de jeugdsector zelf, en heeft als doel om de kracht van het jeugdwerk in te zetten om jonge nieuwkomers te versterken. Niet alleen met de ambitie om zo bij te dragen aan het integratieproces, maar ook vanuit het fundamentele recht voor alle jongeren op vrije tijd en spel. Hier nemen vrijwilligers en verenigingen mee hun verantwoordelijkheid. En dat is waardevol. Het is dan aan de overheid om dit te faciliteren. Daarom ondervroeg ik minister Gatz hier recent nog over in het Vlaams parlement. Geen overheid óf middenveld dus, maar samenwerken op basis van eigen krachten. Want met dergelijke initiatieven geven we nieuwkomers alle kansen om volop deel uit te maken van onze samenleving en thuis te zijn in onze (gastvrije!) steden en gemeenten.

Voor meer info.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *