Liberté, egalité et fraternité pour tous?

Door Orry Van de Wauwer. Opiniestuk eerdergepubliceerd op www.bkbacademie.nl

Afgelopen weekend kleurde Parijs bijna net zo roos als een Gay Pride. Waar een Gay Pride ijvert voor gelijke rechten voor holebi’s, demonstreerden honderdduizenden Fransen met het Manif pour tous net voor het tegenovergestelde.

De aanleiding hiervoor waren de wetsvoorstellen van de Franse regering-Hollande, die het homohuwelijk en homoadoptie mogelijk willen maken. Ik verschoot toen ik hoorde dat er hiertegen ging gedemonstreerd worden in een westers land als Frankrijk. Net Frankrijk, hét land van liberté, egalité en fraternité – pour tous. Toen ik de opkomst hoorde was ik verbijsterd.

Het Franse motto van vrijheid, gelijkheid en broederlijkheid is blijkbaar heel relatief. Deze drie begrippen zijn niet (meer?) absoluut en gelden enkel voor een gelijkaardige groep mensen, voor een homogene gemeenschap. Een deel demonstranten geeft aan niet tegen homo’s te zijn, maar wel tegen het homohuwelijk en –adoptie. Iedereen is gelijk, maar sommigen zijn meer gelijk dan anderen; dixit George Orwell. Of hoe leeg en hoe relatief de begrippen vrijheid, gelijkheid en broederlijkheid vandaag nog zijn in Frankrijk.

Immers, het huwelijk toelaten voor mensen van hetzelfde geslacht. Twee vrouwen of mannen die er heel bewust voor kiezen om een kind te adopteren en dit kind een goede thuis te geven. Laat dit toe. Geef mensen de vrijheid om te huwen met wie zij willen. Man of vrouw, elkaar liefhebben telt. Geef hen gelijke rechten. Door tegen het homohuwelijk en -adoptie te protesteren, demonstreren de Fransen eigenlijk tegen hun geliefde motto van liberté, egalité, fraternité. Waar is de broederlijkheid immers gebleven wanneer we zien dat 340.000 mensen op straat komen om te betogen tegen de vrijheid en gelijkheid van anderen? De laatste keer dat zo veel Fransen het nog de moeite vonden om voor (of tegen) op straat te komen, dateert van de onderwijsdemonstratie van 1984…

De relativiteit van deze begrippen komt ironisch genoeg ook duidelijk tot uiting wanneer we kijken naar de rechtse Franse partijen die deze demonstratie mee hebben gebruikt (misbruikt?) om te protesteren tegen de linkse regering-Hollande. In hun strijd tegen de islamisering van Frankrijk – u weet wel, dit gaat ook in tegen de eigen gemeenschap – zetten deze partijen de islamisering maar al te graag in contrast met de verlichtende ideeën van liberté, egalité en fraternité, die het westerse Frankrijk kenmerken. Of hoe zij hiermee net volledig ingaan tegen de Verlichting.

De Belgische premier Elio Di Rupo, een (politieke) kameraad van president Hollande en zelf openlijke homoseksueel, heeft op twitter laten weten dat hij “trots is dat alle koppels in België het recht hebben om te trouwen”. Als Belg deel ik deze trotsheid. Net zoals ik – los van zijn politieke overtuiging – trots ben dat onze premier een homoseksuele migrantenzoon is die is kunnen opklimmen tot de hoogste functie in de Belgische politiek, en zo het Franse motto ook wat weerspiegelt. Toch is dit voorval wederom een eyeopener die ons aanmoedigt waakzaam te zijn voor aanvallen op enkele fundamentele basisprincipes van onze samenleving. En op de uitholling ervan.

manif pour tous

Foto: http://www.flickr.com/photos/cbr37/